De Milliano for president! 

Eindelijk schudt er iemand  het beddengoed in de Haagse politiek op. Als het bekende duveltje uit het doosje schiet  lachebekje Jacques de Milliano omhoog. “Hallo, hier ben ik!”.  De voormalige voorzitter van Artsen zonder Grenzen eist  de vrijgekomen CDA-zetel op. Een plekje op het Binnenhofse blauw waarop hij met ruim 12.000 voorkeurstemmen recht heeft. Niks zetelroof, zoals Jaap de Hoop Scheffer, de akela van het CDA, het eerder kwalificeerde. Den Haag, Groningen en Nederland is nog lang niet af van de man met de welluidende naam. Dissidente Jacques treedt eerst toe tot de Tweede Kamer, binnen twee maanden wordt hij burgemeester van Groningen om over een jaar, verkiezingen 2002, wellicht eerder,  voorzitter van  Nederland BV te worden. Ik verklaar me nader.

Halte Tweede Kamer.  Wat kunnen we van deze Nederlandse Woody Allen, de man met de grote oren, met de te grote bril en met de veel te grote krullenbol verwachten? Als het aan zijn beweging (www.iedermenstelt.nl), en aan de linkse partijen ligt, veel. Rebelse Jacques  laat de balans in het voordeel van links doorslaan.  Wat zijn de thema’s van deze arts zonder politieke grenzen? Wat een ieder mag verwachten van een driftige dokter: volksgezondheid voor iedereen (wie wil dat nou niet?) en armoedebestrijding (nummer één bij Jaap de Hoop Scheffer en vrinden?)?  Dat was nou juist het argument van Jacques om bij het CDA weg te gaan: Eerst mooie woorden over asielzoekers buitenskamers, maar door  de Haagse CDA-burelen woei en waait een ongure wind over het asielbeleid. Vluchtelingen en andere armoedzaaiers moeten het niet van het CDA en de VVD hebben. Bij De Milliano zijn ze veilig.

Station burgemeester van Groningen. Pas in het nieuws: uitspraken van die andere Jacques, vanachteren Wallage.  Wat riep deze eerste burger van de stad uit het noorden? “Nu kan een asielzoeker die een jaar gevangenisstraf heeft gekregen, gewoon in de procedure blijven. Dat vind ik heel curieus.” Alsof iedere vluchteling een misdadiger is. Alsof  elke crimineel eenmaal gestraft, nog een douw verdient.  Alsof relschoppers uit de Groninger Oosterparkbuurt, na hun veroordeling,  verbanning naar Den Bosch wacht. Ik noem maar een stad waar ook wordt gevoetbald. Politici die dergelijke uitlatingen doen, passen in het CDA- en VVD-kamp. Exit Wallage. Entree de andere Jacques, want bij De Milliano ben je veilig.

Eindpunt  baas van Nederland. Zoals bekend zal Kok na de verkiezingen van 2002, of eerder als het aan Dijkstal van de VVD ligt, zijn karwei niet afmaken. Er zijn twee kroonprinsen in de lucht:  fractievoorzitter Melkert (maar die speelt te vaak het spelletje dat hij slim is) en burgemeester Stekelenburg van Tilburg (maar die laat om de haverklap weten dat hij Kok wil opvolgen).  En waar twee honden vechten om een been, loopt Jacques de Milliano er snel mee heen.  Wie begint in een Amsterdamse kelder als idealist, wie een organisatie als Artsen zonder Grenzen opbouwt, wie als dissident start in Haagse politieke krochten om de boel in  Den Haag en mogelijk in Groningen op orde te brengen, mag van mij eindigen als baas van Nederland.  Bij deze Woody Allen  telt de kiezer weer mee.  Jacques de Milliano for president! 

Piet Kaashoek