Aanpak jeugdgangs op tv in  Big Crime 

Buurt in de greep van hangjeugd.  Bendes jongeren op oorlogspad.  Verkrachting overdag in volle trein.   Zo maar een bloemlezinkje krantenkoppen.   In de mooiste  stad achter de duinen maken gangs  het in de  Schilderswijk zó bont dat Tweede-Kamerleden spreken van ‘terrorisme’. In Amsterdam-West, no place to be, zijn zo’n zeventig jeugdige,  zwaarcriminele treiterkoppen actief. Een hooggeleerd onderzoeker toonde recent nog eens aan dat Justitie er zelf  een puinzooi van maakt. Politici buitelen over elkaar in hun verlangen naar harde, bikkelharde actie.  Maar wie gelooft daar nou in, in ditt land van gedogen, van  pappen en nathouden?

Een van de hulpverleners  riep  recentelijk  tegen een verslaggever: “ Bij een 17-jarige knaap die doodslag op zijn geweten heeft, moet je niet kijken of hij een moeilijke jeugd heeft gehad. Keihard achterover trekken.”  Ik doe dit  statement af als stoere praat. Het gebeurt gewoonweg  niet. Gelukkig schiet  de tv-programmafabriek van Endemol ons geplaagde vaderland te hulp met een nieuw programma, met  Big Crime.

In den beginnen hadden we geestelijk gestoorden die zich 120 dagen lieten opsluiten, daarna beroemdheden met een dito gesteldheid en ten slotte dikkerds met IQ’s ter grootte van hun schoenmaat. Nu is het de beurt aan  Big Crime: gewelddadige jongeren als tv-sterren. De spelregels ontvouw ik hier alvast:

De ruimte. Uit gedragstudies van ratten blijkt, dat je veel, heel veel  exemplaren van dezelfde soort in één hok moet stoppen. Het Big Brotherhuis in Almere, op veilige afstand van de bewoonde wereld, biedt mogelijkheden zat. In de woonkamer aldaar passen gemakkelijk honderd boefjes, dus de criminele harde kern uit alle grote steden kan er tegelijk  terecht. Hoe meer op een vierkante meter, hoe agressiever ze worden. Dat belooft leuke televisie te worden!

De tijd. Lang, heel lang laten zitten is het devies.  Alle bewoners van het Big Crime huis gaan  back to basics. Geen  post-moderne verwennerij met pizza’s per koerier of een optreden in een hoogwerker door rapmonster en killer boy  Eminem, maar een adembenemend concentratiekampregime.  Werken, werken, werken… totdat ze er letterlijk bij neervallen.  Bijvoorbeeld met  een tandenborstel gewapend  de binnenplaats van de beroemdste tv-bajes schoonpoetsen. Met verborgen camera’s  als grondige inspecteurs,  die ieder detail van de luchtplaats blootleggen.  Kijkers kunnen bellen en een oordeel geven over individuele prestaties.

Het spelletje. Om de tijd te doden  zijn alle deelnemers verplicht  Russische roulette te spelen. Er is keuze uit tien revolvers, waarvan er  slechts één een echte kogel bevat.  Tenminste,  die informatie krijgen de crimineeltjes, maar in werkelijkheid is elk wapentuig met één losse flodder geladen.  Kijkers kunnen  telefonisch inzetten op de dapperheid van  ieder speler.  Eens kijken hoe zij eruit zien, als de negende losseflodderknal heeft geklonken.  Dat wordt spannende televisie!

Het geld. De verliezers moeten meteen terug  naar hun getto’s in Den Haag, Rotterdam, Utrecht  of Amsterdam. Als losers maken ze het toch niet al te lang,  vermoed ik.  Wie de meeste stemmen heeft behaald en het vaakst het spelletje met de vinger aan de trekker heeft gespeeld, wint.  Hem wacht  een gratis Big Criminal appartement in een gemeente naar keuze, opgebracht door de Nederlandse  belastingbetaler en levenslang een bijstandsuitkering.

Piet Kaashoek