Met een oude sok naar Marokko

Zalm en kornuiten waren pas in Lelijkstad. Daar presenteerden politieke en  plattepetten bobo’s de euro. Je zag onze financiële man, onze Gerrit,  in een bak muntgeld graaien. Als een gouden waterval druppelden de opgepoetste euro-duppies  tussen zijn vingers door. Evenlater mocht het buiten- en binnenlandse journaille een waaiertje euro-biljetten betasten. “Ik hou ze zelf  nog vast, hoor!” grapte hij tegen een Chinese verslaggever, die geen biet snapte van de existentiële schraapzucht van deze miljarden man.  Oom Dagoberts grootste probleem is thans …. zwart geld. Zelf  heeft-ie nooit een tegelpad in het zwart laten leggen. Of de Marokkaanse interieurverzorgster thuis onder de tafel betaald. Of te veel belastingaftrek opgevoerd. 

Hoe dit geboefte aan te pakken, zag je Zalm denken. In een adem noemde hij de criminele witwaspraktijken van immigranten die hier te lande verpozen.  Want zwart, ‘informeel’ (dat kende ik nog niet) en crimineel geld, vooral duizendjes en vuurtorens, komt dezer dagen boven drijven. Vooral uit de immigratielanden! Welke trucks zijn er nu in omloop om het wellicht wat gerimpelde appeltje voor de dorst te verzilveren,  voordat de aasgieren van Financiën zich erop storten? 

Volgens Zalm moet eenieder die geld te wassen heeft, het niet zoeken in de contant betaalde aanschaf van een cabrio. Of de cash afgerekende gouden kettingen bezet met diamanten.  Of de aankoop van antiek dat die naam niet eens verdient. Dikke kans dat de Verklikwet die Financiën voorbereidt, verkopers verplicht een transactie van vijfentwintig mille of meer te melden. Hoe daaronder uit te komen? Hoe het geld te witten?  Simpel: met een sok zwartgeld naar Turkije of Marokko. Oost-Europese landen zijn trouwens ook goed.

Bij aankomst in Turkije krijg je vanzelf met de plaatselijke goudsmid contact. Dat overkwam mij ook, tijdens de vakantie deze zomer. Na aankomst kregen we een ‘verkoelend’ ritje de bergen in aangeboden, teneinde te dure excursies door onze strot  te duwen. Een uur later stopte de bus met vakantienieuwkomers voor de deur van de lokale leerhandel annex juwelier. Vijftig Hollandse kaaskoppen kregen hartje zomer, bij veertig graden, een modeshow van leren jassen. Daarna kwamen de gouden kettingen op tafel die je meestentijds ziet om halzen van kaalkoppen in een trainingspak van een fout merk.  Twee weken later zag ik deze stierennekken terug op Rotterdam Airport, volgehangen met goud.

Villaatje kopen in Marokko. Op vier uur vliegen van Nederland ben je in een heerlijk vakantieland. Met een tiet aan  zwartgeld  in je binnenzak koop je daar binnen het uur een vakantievilla, ingericht met marmeren badkamer en dito vloeren, voorzien van alle gemakken. Groot zwembad in de achtertuin om je als een God in ruste  te voelen. Je hoeft daar niet bang te zijn voor de fiscus uit het thuisland, want die wordt daar toch geboycot. Belastingspeurneuzen krijgen in het land van goedkope weed absoluut geen medewerking. De kadasters blijven er voor vreemdelingen uit de Lage landen bij de zee gesloten.  Wat staat u dus te doen?

Ga eens praten met een Turk of Marokkaan uit uw directe omgeving.  Wie zich door allochtone buren of kennissen voor 1 januari  2002 laat adviseren,  kan een financiële klapper maken. Zalm en de andere rovers van de belastingdienst hebben het nakijken. Pluk de zegeningen van onze multiculturele samenleving.

Piet Kaashoek