Leve de nieuwe lelijkheid! 

Staatssecretaris Remkes, de bouwpaus van Paars 2, wil huiseigenaren meer vrijheid geven. Een dakkapelletje? Doe maar. Een serre? Geen probleem. Een schuurtje? Ja, leuk! Vrijheid, blijheid, het motto van de VVD in de huisvesting.  Een prima idee van deze bewindspersoon, zo lijkt het. Geen pietluttige gemeente meer. Niet langer een bemoeizuchtige provincie die haar bestaan moet rechtvaardigen. Of een overheid, controlerend tot drie cijfers achter de komma.

Maar de mooie plannen van bouwer Remkes hebben een schaduwkant. Nederland zal gezegend worden met nieuwbouw die nog afzichtelijker is dan die in België. Met aanpassingen van monumentale gebouwen die tot in de ziel zullen schokken. Met bouwkundige noviteiten,  die de bouwers van het Land van Laaf in de Efteling in de vergetelheid zullen brengen.  Applausje voor de nieuwe lelijkheid?

De opvattingen van de heipaal van Paars 2, want Remkes is een man van staal,  hebben onbedoeld een positief effect.  Dankzij de vrijheid die deze staatssecretaris biedt,  kan Amsterdam  snel een oplossing vinden voor de legalisering van softdrugs en de bescherming tegen duivenpoep op de Dam. Rotterdam gaat versneld het probleem van de wiebelende  Erasmusbrug te lijf. En Den Haag komt uit de waterige en scheurende bouwfase, waarin de stad nu verkeert. Let maar op!  Om met Johan Cruijff, de nationale beschouwer als er wat belangrijks gebeurt, te spreken: ‘Ieder nadeel hep z’n voordeel’.

Voor het paleis op de Dam verrijst binnen afzienbare tijd een glazen overkapping, een serre. Daaronder de hangende tuinen van Amsterdam. Meest voorkomend groen is de hasjplant. Iedere bezoeker scoort gratis zijn portie nederweed. De duiven op veilige hoogte. Ambtenaren van Remkes’ ministerie wassen in piketdiensten de ramen van dit glazen bouwsel. Dankzij deze bewindsman twee vliegen in een klap: bescherming tegen duivenklodders én legalisering van softdrugs. Te beginnen in Amsterdam.  Met jaloerse blik kijkt Johan Stekelenburg, burgemeester van Tilburg,  toe.

En dan: de  Erasmusbrug in Rotterdam  verliest zijn tuien. Die kabels maken bij een windje zo’n rotherrie dat onmiddellijke actie geboden is. Bovendien heeft de stad al oeververbindingen zat.  Geen nood dus.  Dankzij de liberale staatssecretaris laten Rotterdammers de brug op pontons in de Maas zakken. Na een kwartslag te zijn gedraaid, heeft de stad er een drijvende landingsbaan bij. Kunnen  passagiers met bestemming Rotterdam Airport in hartje Maasstad landen.  Ook zijn er plannen  aan de buitenkant van  het hoogste gebouw ter stede een megagroot portet van deze bewindsman te plakken. Naar verluidt als huldeblijk.

Dan Den Haag, mooie stad achter de duinen. Daar valt heel wat te verbouwen zonder vergunning. De aanleg van de ondergrondse tram, een mislukt metroproject, gaat voortaan anders.  Al het grondwater wordt gewoon naar de zee nabij de hofstad gedragen. De  natte krochten onder Den Haag vallen weldra droog. De scheurtjes hier en de gaatjes daar  neemt het bestuur voor lief. Geen tram ondergronds straks, maar veel nieuwe parkeergarages. Zonder vergunning in te richten en te exploiteren. Niet langer spookbouw zoals in Italië. Dit alles met dank aan Remkes.  

In zijn eentje heeft deze regent van Paars 2 met zijn vergunningvrij bouwen de problemen van toeristisch Amsterdam, van expansief Rotterdam en van bestuurlijk Den Haag  opgelost. Remkes, dank voor je nieuwe lelijkheid. 

Piet Kaashoek