Weg met het Wilhelmus!

Over boeren en burgers die dit weekeinde  tien jaar te laat op het Malieveld tegen het Brusselse non-vaccinatiebeleid  protesteren, kan ik me niet opwinden.  Voor buitenlui die hete  krokodillentranen schreien bij geruimd vee dat  iets minder waard is geworden dan in gezonde toestand, kan ik maar weinig begrip opbrengen. Maar politici en  een staatssecretaris die het Wilhelmus  dankzij een Drion-ingreep  aan zijn einde willen brengen en het door ‘iets moderns’ wensen te vervangen, krijgen van mij de zegen. Goedzo, staatssecretaris van Cultuur, Rick van der Ploeg,  en makkers! Ga gewoon je geheimzinnige gang. Wat is er op dit moment aan het gebeuren?

Haagse kringen hebben er recent op aangedrongen de nationale hymne een zachte dood te laten sterven. Euthanasie toe te passen op melodie en tekst.  Waarom?  Het is in enkele koppen gevaren dat er een modern, swingend deuntje  moet komen, passend bij EU en euro. De sfeer in de politiek  lijkt te zijn: Weg met dat oude lor, dat klinkt als een van de psalmen. Doortrekken die tekst, die thans niemand nog schijnt te snappen. Vorige week is in Amsterdam, en petite comité, op initiatief van staatssecretaris Rick van der Ploeg, over een nieuw volkslied gesproken. Geheimzinnigheid troef. Waarom moet zoiets weerloos als een lied dat  430 jaar heeft gediend  als  waardeloos  prul op de mestvaalt van de 21^ste eeuw belanden?

Het Wilhelmus wordt nog slechts  twee dagen in het jaar (Koninginnedag en Dodenherdenking)   én tijdens bijeenkomsten van SGP en Christenunie gezongen. Wedden dat de afschaffing  van melodie en tekst een stormpje van protest in  kleinrechtse kring teweegbrengt. Fractievoorzitter van de SGP, Van der Vlies, zal opnieuw zeggen dat er wat in hem is geknakt.  De mannenbroeders, want vrouwen mogen nog altijd geen bestuursfuncties bekleden in deze clubs, zijn ‘gebroken’ en aangeslagen door zoveel cultuurbarbarij van Rick van der Ploeg. De staatssecretaris als kwade genius, als ketterjager met Alva-trekjes, als seriemoordenaar van God, Oranje en Vaderland.

Wie ons nationale Willempie-tekst beschouwt, komt tot de conclusie dat die zelfs na ruim vier eeuwen, verrassend passend te maken valt. Al zie ik ambtelijke pogingen  daartoe stranden. Geen moderne rijmelarij, in de zin van:  WA van het Comité/ dankt zijn goede Duitse pa / omarmt zijn mama’s idee:  / Maak plaats, maak plaats, ik ga!/ ….  Nee, de staatssecreatris waagt zich niet aan zoiets frivools. Het vroegere ‘Wien Neerlands bloed door de aderen stroomt’ – daarvan krijgen we steeds minder- én de Postbanksong ‘Vijftien miljoen mensen’ – snel verouderd want we zijn nu al met 16 miljoen-  komen  evenmin  in aanmerking. Wat krijgen we dan?

Er komt een  nieuw EU-propagandalied,  tot in de eeuwen der eeuwigheid. Tekstueel gaat het over  Frau Antjes daadkracht  (gepoldermodelleerd, gedrogeerd, geëuthanaseerd),  over de Franse reinheid in de persoon van  de maagd Marianne (eng, drankzuchtig en corrupt)  en over de avonturen van  de Duitse,  extraverte prins Lohengrin (brallerige bierliefhebber met grote bek). Dit alles op een melodie van rapmonster Eminem.  Wij zullen weer zingen, dat voorspel ik,  in EU-verband tégen racisme en tégen vreemdelingenhaat. Wij zullen  modern eurodiaal uitschallen: de tirannie verdrijven, die mij  mijn hert doorwondt.

Piet Kaashoek