Rotterdam, …. stem tegen!

 Al weken papegaaien media en extreemrechtse politici elkaar na. Dat het niet goed gaat met Istanbul aan de Maas. En met Holrokko of Nederkije  aan de Noordzee. Dagelijks verhalen in de krant over de mooiste stad van het land. Waar de ruk naar de partij van bruine hemden, van gepoetste rijlaarzen, van Gestapo-petten slechts een kwestie van uren is. Waar het icoon van de bruinste Nederlanders, als ware hij gezeten op de blanke top der duinen, al regeert. Toegegeven,  het orakel van de Maasstad draait er niet omheen:
Ben je asielzoeker, op de vlucht en bevreesd voor lijf en leden? “Jammer voor je.” Kun je niet meer werken, doordat kanker je lichaam aanvreet? “Geen WAO, pech gehad.” Wil je als vluchtelingkind dat je vader en je moeder hier  ook wonen? “Mooi niet, want jij gaat per kerende post retour naar Iran of Afghanistan.”
Wat gaat er na 6 maart, verkiezingsdag gemeenteraad,  gebeuren, in de grootste havenstad ter wereld en in de rest van het land?  De eerste drie dagen van  extreemrechtse geFortuyneerden gaan er zo uit zien, ALS ze winnen.
Dag één: De leider van de nieuwe partij gebiedt de invoering van een elektronische Ausweiss. Iedere Rotterdammer, want je moet ergens beginnen niet waar, krijgt een elektronisch pols- of enkelbandje,  naar keuze. Een chip registreert elke beweging, elke pas, legaal of illegaal gezet. Zelfs het schuilen tegen de regen in een portiek dient verantwoord te gebeuren: met de neus naar de straat, in de houding. Ordnung muss sein, nicht? Heil aan onze oplosser van de misdaad!
Dag twee: Het blokhoofd van de nieuwe politieke stroming beslist dat er wekelijks Fortuyn-avonden worden gehouden. Te beginnen aan de Coolsingel, met zang en dans. De muzikale omlijsting is in handen van de Oostenrijkse vrinden. Meestentijds  aanwezig in het uniform van Jörg, de  pas gekozen Führer uit het wel zeer bevriende Alpenland, dat zo met ons is verbroederd. De Vlaamse kornuiten worden stamgasten. Die kunnen overigens geweldig pim-pam-petten. Met Tien voor taal winnen ze altijd! Goed van ze, dat zij  in het bijzonder scheldwoorden kunnen bedenken, eindigend op allochtoon. Houzee, houzee, houzee!
Dag drie: De goeroe zelf zwaait in de haven vluchtelingen uit. Het is een mistige dag. Het kan geen toeval zijn, maar ik geloof dat het 4 mei is, de dag waarop vroeger Dodenherdenking viel. Maar ja, nieuwe Tijden, nieuwe Heren, nieuwe Wetten.  Een volle boot vaart naar Hoek van Holland. Waarheen?  Waarheen? Waarheen? Vast naar Nergistan. Naar het eiland der vergetelheid. Naar het gedroomde paradijs in de verte. Waar kabouters van de verdraagzaamheid wonen.  Waar nog mensen bijeen zijn met een hart en met gezond verstand. Waar het gewone volk leeft. Waar iemand onaangekondigd kan aanschuiven die honger heeft. Waar gezelligheid en hartelijkheid tellen.
Rotterdammers, daar ben ik zeker van,  laten het zo ver niet komen. Dit volk van  ruwe bolsters en van hun blanke pitten laten zich niet commanderen. Vroeger niet, nooit niet. Zij stropen de mouwen op, in het stemhokje.  Hand in hand, kameraden. Houd de ratten in hun riolen.  Stem …. tegen!

Piet Kaashoek