De grootste exhibitionist wint

Over inhoud in de politieke arena gaat het dezer dagen al helemaal niet. Het lijsttrekkersdebat in de aula van de Rotterdamse Universiteit maakte zoveel wel duidelijk. Veel geschreeuw en weinig wol. Veel geleuter en weinig lol. Want hoe minder oplossingen voor problemen,  hoe beter. Wie zich als zwijgende, wijze staatsman profileert, verdwijnt achter de coulissen. Welke strategie is het beste om de verkiezingen te winnen? Hoe kunnen de Pims, Pams en Petten van partijen hun haantje victorie laten kraaien? Hier wat gratis adviezen. Vooral bedoeld om tv-kijkers te bereiken, want we leven  in het emo-tv-tijdperk. Zo maar wat tips voor Jan, Ad, Hans, Thom en Pim.

Jan kan het beste naar een asielzoekerscentrum in Oss afreizen.  Een dagje dienstdoen als ambtenaar ter plaatse. Moeizame gesprekken voeren met Nigerianen die al acht jaar uitzichtsloos op een verblijfsvergunning wachten. Hij mag zich verwonderen  over de beroerde opvang. Zich boos maken over de ambtenarij waartoe wij met z’n allen in staat zijn: wachten, wachten, wachten. Jan moet voor de camera’s zo rood worden als een rijpe, op barsten staande tomaat. Prettig ingezoomd op zijn vuurrode clownsneus. Dat wordt scoren, Jan!

Ad maakt zich onsterfelijk door op zaterdag, verkleed als zwartwerkende bouwvakker een illegale bouwplaats te bezoeken. Als mystery guest  rond te dwalen bij al die frauderende bouwondernemingen die dito mensen in dienst hebben. Deze lui aan te spreken en vervolgens de fraudepolitie van minister Korthals (Justitie)  in te seinen. Ad mag op zo’n heiplaats zeker zo wit worden als het zieltje van een pasgeboren baby. De camera zoomt in op zijn  hemelse gezicht bij het uitvoeren van de razzia’s,  waarbij  de fraudeurs worden ingerekend. Dat is pas kicken, Ad!

Hans laat zich in een rode bolletjes trui hijsen en reist af naar Schiphol, het eldorado van de dope. Daar aangekomen stroopt hij de mouwen op en helpt de marechaussees in hun gevecht tegen de bolletjesslikkers. Mochten de arrestanten niet in een politiecel of anderszins gehuisvest kunnen worden, dan ziet Hans er persoonlijk op toe dat in VVD-huizen tijdelijke opvang voor dit geboefte komt.  Mooie plaatjes van de villa van Hans, ingericht als afwerkplek van Justitie. Mevrouw Hans achter de naaimachine om zwartwit gestreepte kloffies te maken. Dat is pas bingo, Hans!

Thom kan niet meer stuk als hij zich in een bejaardentehuis voor dementen meldt. Een dagje handen aan het bed. Een ochtendje bewoners, die denken dat ze een zwarte labrador zijn, uit de pies en uit de poep trekken. Afspoelen in een lauw badje. Voorzichtig droogdeppen met een handdoek voorzien van partijopdruk. Daarna het hele onderlichaam soigneren met talkpoeder. Thom afgebeeld als de ideale verzorger.  In close-up de handen in beeld van deze nobele zorgridder zonder paard. Goed maken wat moedertje Borst heeft verzaakt. Dat levert zieltjes op, Thom!

Pim ten slotte wint de verkiezingen als hij zich in een homogroepssekspeeskamertje laat filmen. In de schemer van de dark room zijn overigens  heel discrete beelden te maken. Wat bewegende schimmen tegen de wand. Een shot van een blote kont. Er hoeft alleen maar te klinken: “Nee, daar heb ik geen zin an.”  Pim als grootste exhibitionist. Wedden dat hij alleen al daarom wint. Dat levert je het premierschap op, Pim!

Piet Kaashoek